Nieuws

Schoonschrijven

Ik doopte de ganzenveer in de inkt en schreef geconcentreerd mijn naam. De punt van de veer kraste op het papier. Het resultaat was allesbehalve fraai, maar dat ligt niet aan die veer. Mijn handschrift is met de fijnste pen al – op z’n best – matig te noemen. Wat lijkt me dat heerlijk: een van nature mooi, regelmatig handschrift. Zeker omdat ik graag anderen verras met een kaartje of briefje.

Maar wie schrijft er tegenwoordig nou nog een kantje vol? Nou, NOS Jeugdjournaal maakte laatst een item dat op veel lagere scholen pen en papier weer ‘in schwung’ is. Dat schijnt meerdere voordelen te hebben. Zo ontdekten wetenschappers dat je hersenen actiever zijn tijdens schrijven dan als je typt. Je zet verschillende hersengebieden aan het werk. Het is goed voor de fijne motoriek en je hand-oogcoördinatie. En het blijkt dat je de info die je opschrijft ook nog beter kunt onthouden dan tijdens het tikken. Nog een voordeeltje: er is minder afleiding. Een leeg A4’tje en een pen is niet meer of minder dan dat. Geen afleiding van mails, berichtjes, pop-ups of wat dan ook op laptop of tablet.

Dat echt mooi schrijven een kunst op zich is, ontdekte ik terwijl ik zelf voor het eerst met die ganzenveer aan het klungelen was. Schijnbaar moeiteloos werd mijn naam ondertussen door een kalligraaf op een papiertje gezet. Net zoals mijn vingers na 25 jaar interviewen over het toetsenbord dansen en ik daar niet eens over nadenk (want juist dan gaat het fout), maakte de kalligraaf in twee minuten een kunstwerkje van mijn naam. Naast de mooi gevormde letters, wist ze het ook nog voor elkaar te krijgen om met één kleur twee tinten op het papier te krijgen.
Gelijkmatig, rustig, geconcentreerd: het resultaat van jarenlange oefening. Zeker geen skill die je even op een regenachtige zondagmiddag ‘in de vingers’ hebt.

Een indrukwekkend, eeuwenoud ambacht, dat schoonschrijven. Ik houd het voorlopig maar op typen in stijl.