Nieuws

Radiohoofd?

De net nog zelfverzekerde man frummelde ineens zenuwachtig aan het boordje van zijn hemd. Mijn opmerking dat de kleur van dat hemd mooi paste bij zijn ogen, maakte hem nóg nerveuzer.
Dit wordt een harde noot om te kraken, dacht ik direct.

Want iemand ontspannen en als ‘zichzelf’ op de foto zetten, dat is nog niet zo eenvoudig. Als er 1 ding is dat ik heb geleerd als fotograaf, is dat iedereen een bepaalde mate van onzekerheid voelt, zéker als er foto’s worden gemaakt.
Soms zijn mensen voor een interview ook zenuwachtig, merk ik. Maar als ze vervolgens ervaren dat het een gewoon, fijn gesprek is, glijdt dat gevoel al snel van ze af. Zelfde persoon maar dan met een camera in de hand? Heel ander verhaal.

Uit ervaring zie ik mensen ineens een vreemd gezicht trekken, in een houding gaan staan waarvan ze denken dat het ‘moet’, of juist overal en nergens kijken behalve in de lens.
Een goede foto maken vraagt sturing, maar vooral ook geduld. Kalmte, een praatje maken, het ijs breken. En vooral: de tijd nemen.

En juist daar zit soms de crux. Want mensen die niet graag op de foto gaan, willen dit moment zo snel mogelijk achter zich laten. Na tien kliks komt het gevreesde ‘daar zal toch zeker een goeie tussen zitten hè?’. Maar hoe minder tijd de fotograaf krijgt, hoe minder keuze er straks is.

Dus ‘moet’ jij binnenkort op de foto? Probeer er een feestje van te maken, ook al heb je er stiekem niet zoveel zin in. Ook al voelt het een beetje ongemakkelijk. Of denk je dat je een radiohoofd hebt.
Vertrouw erop dat een fotograaf echt niet inzoomt op die pukkel die er gisteren nog niet was, of jou expres scheel kijkend in de spotlights zet. Denk aan iets leuks, want dan gaan je ogen vanzelf stralen. Zelfs een ‘radiohoofd’ vindt zo de juiste frequentie.